Το 2019 μπήκε με δραματικά αυξημένα τα ποσοστά διώξεων των χριστιανών και τον φόβο επιστροφής των θρησκευτικών πολέμων

Πρόσφατη έρευνα της Βρετανικής Κυβέρνησης έδειξε ότι οι Χριστιανοί διώκονται σήμερα και εκατομμύρια πιστοί ανά τον κόσμο βρίσκονται αντιμέτωποι με τον εκφοβισμό και τη βία.
Σύμφωνα με την έρευνα που φέρνει στο φως της δημοσιότητας το ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE, πάνω από 215 εκατομμύρια χριστιανοί διώχθηκαν πέρυσι ενώ γυναίκες και παιδιά βιώνουν ακόμα και σεξουαλική κακοποίηση για την πίστη τους στον Ιησού Χριστό.

Μόλις πέρυσι, 250 χριστιανοί σκοτώνονταν κάθε μήνα για την πίστη τους.

Από την άλλη ο εορτασμός των Χριστουγέννων και του Νέου Έτους απαγορεύεται στο Ιράκ, την Ινδία και την Κίνα, επειδή θεωρούνται “ξένοι” εορτασμοί. Όπως γράφει ο Bernardo Cervellera στην καθολική σελίδα AsiaNews, ο χριστιανισμός για πολλούς συνδέεται με τη Δύση, η θρησκευτική αντιπολίτευση έχει πολιτικά κίνητρα και στη Δύση, οι ΗΠΑ έχουν παραδώσει όπλα που έχουν καταλήξει στα χέρια ισλαμιστών φονταμενταλιστών στη Συρία και στην Ιταλία, ορισμένοι πολιτικοί προειδοποίησαν για την «ισλαμική εισβολή», αλλά απέτυχαν να υιοθετήσουν πολιτικές που βοηθούν τις οικογένειες και ενισχύουν τη γεννητικότητα. Με βάση το πώς τελείωσε το 2018, πολλοί φοβούνται ότι οι θρησκευτικοί πόλεμοι θα επιστρέψουν το 2019. Μερικά από τα σημάδια είναι τα παρακάτω.

Ο Μεγάλος Μουφτής του Ιράκ Abdul-Mehdi al-Sumaidaie εξέδωσε fatwa και σε κήρυγμά του την Παρασκευή απαγόρευσε σε όλους τους μουσουλμάνους να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με τους Χριστιανούς και το Νέο Έτος, διότι αυτό σημαίνει ότι «πιστεύουν στη θρησκευτική θεωρία των Χριστιανών».

Αλλά δεν ήταν μόνο ο Μουφτής του Ιράκ. Αρκετοί ιμάμηδες στη Γαλλία απαγορεύουν στους μουσουλμάνους να εύχονται «Καλά Χριστούγεννα» ή «Ευτυχισμένο το Νέο Έτος».

Η ίδια στάση επαναλαμβάνεται στην Ινδία από τον ινδουιστική Janajagruti Samiti, μια οργάνωση που εδρεύει στη Γκόα, η οποία πριν από δύο ημέρες κάλεσε όλους τους Ινδιούς να μην γιορτάζουν το «χριστιανικό νέο έτος», διότι οδηγεί σε «διαστρέβλωση» τους νέους.

Η στάση της οργάνωσης είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Ινδουιστικές φονταμενταλιστικές ομάδες έχουν επιτεθεί εναντίον χριστιανικών σχολείων, εκκλησιών, ιερέων, θεολογικών σεμιναρίων, καθώς και τζαμιών και ιμάμηδων, προκειμένου να εφαρμόσουν στην πράξη την Hindutva, την ιδεολογία σύμφωνα με την οποία η Ινδία μπορεί να είναι μόνο ινδουιστική.

Στην Κίνα οι μαθητές των δημοτικών και των γυμνασίων υποχρεούνται να ορκίζονται ότι ποτέ δεν θα γιορτάσουν τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά επειδή είναι «μια επίθεση εναντίον του κινεζικού πολιτισμού».

Για να γίνει ακόμα πιο αποτελεσματική η απαγόρευση, χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά, χριστουγεννιάτικα δέντρα και χριστουγεννιάτικα πάρτυ έχουν απαγορευτεί σε διάφορες πόλεις οι εκκλησίες έχουν κλείσει και οι συναντήσεις των φοιτητών έχουν τεθεί υπό στενή εποπτεία του κράτους.

Σε πολλές χώρες συνδέουν την αντιπολίτευση με την θρησκεία, και όχι με τις ενστάσεις για την οικονομία ή τα δεινά της παγκοσμιοποίησης. Αυτή είναι μια σαφής περίπτωση όπου ο θρησκευτικός ανταγωνισμός χρησιμοποιείται για πολιτικούς λόγους. Όλες οι ομιλίες για την «ξένη εισβολή» χρησιμεύουν για να αναζωογονήσουν τα βαθύτερα συναισθήματα των μαζών και να υποστηρίξουν τις πολιτικές ελίτ, οι οποίες απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τα προβλήματα του απλού λαού.

Αυτό είναι εμφανές στο Ιράκ, όπου οι πολίτες διαμαρτύρονται για την αποτυχία των πολιτικών αναδιανομής, στην Ινδία, όπου μια ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία έχει αφήσει πίσω της εκατομμύρια φτωχών και στην Κίνα, όπου η οικονομία παρουσιάζει σημεία αδυναμίας, με την αύξηση της ανεργίας. Η στόχευση ενός εξωτερικού εχθρού, ενός θρησκευτικού εχθρού, ως αιτία όλου του κακού είναι πολύ εύκολη. Πυροδοτεί την οργή στις καρδιές των ανθρώπων και ευνοεί τις επιθέσεις εναντίον μεμονωμένων Χριστιανών οι οποίοι είναι συνήθως μη βίαιοι και εύκολα θύματα.

Αλλά και στη Δύση υπάρχει ο κίνδυνος η θρησκεία να χρησιμοποιηθεί για πολιτικούς σκοπούς. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, κορυφαίοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Trump, όπως ο αντιπρόεδρος Mike Pence και ο υπουργός Εξωτερικών Mike Pompeo, μίλησαν για την υπεράσπιση των διωκόμενων χριστιανών της Μέσης Ανατολής και της Κίνας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο υπουργός Εξωτερικών Jeremy Hunt ανακοίνωσε σχέδια για την κατάρτιση ενός χάρτη για τη δίωξη που υφίστανται οι Χριστιανοί και για την υπεράσπιση της θρησκευτικής ελευθερίας στον κόσμο. Ακόμη και στην Ιταλία, ορισμένοι πολιτικοί προσπάθησαν να κινητοποιήσουν τους Χριστιανούς στην υπεράσπιση του ευρωπαϊκού πολιτισμού ενάντια σε μια «μουσουλμανική εισβολή».

Για τους πρώτους θα έλεγα, λέει ο Bernardo Cervellera, ότι εάν θέλουν να υπερασπιστούν τους Χριστιανούς στη Μέση Ανατολή, θα ήταν προτιμότερο να σταματήσουν να προμηθεύουν όπλα στη Σαουδική Αραβία και στα Εμιράτα, τα οποία τα τελευταία χρόνια υποστήριξαν φονταμενταλιστικές ομάδες στη Συρία ενάντια στους χριστιανούς Σύριους, ενώ για τους δεύτερους, θα ήθελα να επισημάνω ότι “η μουσουλμανική εισβολή” μπορεί να αντιμετωπιστεί με πολιτικές που ευνοούν τις οικογένειες και τα παιδιά.

Πάντως, όλα αυτά δείχνουν ότι η θρησκεία, που θεωρείτο νεκρή δεκαετίες πριν, είναι και πάλι στο προσκήνιο.

Την ίδια ώρα στην χώρα μας σημειώθηκαν περισσότερες από 556 περιστατικά βίας σε χώρους θρησκευτικής σημασίας το 2017, όπως προκύπτει από τη σχετική έκθεση που δημοσίευσε για τρίτο συνεχές έτος, το Τμήμα Θρησκευτικών Ελευθεριών και Διαθρησκευτικών Σχέσεων της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του υπουργείου Παιδείας. Πρόκειται για μία αύξηση της τάξεως του 159% καθώς το 2016 κατεγράφησαν 218 περιστατικά. Από αυτά τα περιστατικά, το 94%, δηλαδή τα 525, αφορούν στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ ορισμένα φέρουν χαρακτηριστικά θρησκευτικής μισαλλοδοξίας.

ΚΟ

Πηγή: redskywarning.blogspot.com

OmegaNbc.com

* Σε περίπτωση που σε κάποιο άρθρο, εντοπίσετε λανθασμένες πληροφορίες, επικοινωνήστε μαζί μας στο email: news@OmegaNbc.com, ώστε να αποκαταστήσουμε την ορθότητα τους, παρέχοντας μας τις ανάλογες αποδείξεις.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, διορθώνει τυχόν λάθος, ή ψευδής ειδήσεις όπου τις εντοπίσει, δίνοντας ανάλογο “βάρος” στην διόρθωση τους.

*OmegaNbc.com Πρώτα έγκυρα & μετά έγκαιρα.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, αναφέρει πάντα την πηγή, από την οποία αναδημοσιεύει άρθρα η ειδήσεις.

* Το OmegaNbc.com Επιτρέπει την αναδημοσίευση, με προϋπόθεση την αναφορά της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης της ιστοσελίδας παραγωγής, https://OmegaNbc.com/

Tο OmegaNbc.com δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. 

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε,
προκλητικά, συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. 

Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει 
και το OmegaNbc.com ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.

«Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπισθώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες.» Φραγκίσκος Μαρία Αρουέ «Βολταίρος» (1694-1778).

Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus.com

Brendan O Neil, Zero Hedge, 28-12-18

[Στην παρόρμηση που προαιώνια κινεί, τέτοια μέρα, κάθε θνητό, σε ανασκόπηση πεπραγμένων και εμπειριών και στην απόπειρα να διαβάσει τους προσιτούς οιωνούς για όσα υπόσχεται ή απειλεί ο αρχόμενος χρόνος, πολύ χρήσιμο, ελπιδοφόρο και κυρίως πνευματικά εμπλουτιστικό βοήθημα είναι ο πιο κάτω οδηγός ανάγνωσης, προσέγγισης και επεξεργασίας του φαινομένου της επεκτεινόμενης, στην Ευρώπη και στην Δύση ευρύτερα, έκρηξης του ανατρεπτικού «λαϊκισμού», των βαθύτερων χαρακτηριστικών του, των ιστορικών σταθμών στους οποίους παραπέμπει και των πιθανών συνεπειών του για την διαμόρφωση του κοινωνικού και πολιτισμικού μέλλοντος .Το άρθρο ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις ποιότητας, μιας μέρας παρενθέσεων αυτοσυγκέντρωσης και διαλογισμού και προσκαλεί σε προσεγμένη ανάγνωση.

Ο Brendan O’Neil είναι καθιερωμένος δημοσιογράφος-σχολιαστής, μεγάλης πνευματικής καλλιέργειας, παλαιός συνεργάτης βρετανικών, αυστραλιανών και αμερικανικών εντύπων, που υπήρξαν στο παρελθόν πηγές ασφαλούς ενημέρωσης και διαφωτισμού, όπως τα New Statesman, Guardian, Spectator, και Christian Science Monitor. Σύγχυση σε αρνητικές αντιδράσεις, που πιθανώς προκαλέσουν σημεία του άρθρου σε κάποιους αναγνώστες της Αριστεράς, θα επιφέρει η πληροφορία ότι ο συντάκτης του αναφέρεται σε βιογραφικά λεξικά ως ακροαριστερός και πρώην εκδότης περιοδικού υπό το όνομα «Ζωντανός Μαρξισμός».]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Ο χειρότερος, βλακωδέστερος πλατειασμός της εποχής μας, που ειπώθηκε τόσο από τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι όσο και από αυτοαποκαλούμενους αριστερούς ριζοσπάστες είναι πως γυρίσαμε πίσω στην δεκαετία του 1930. Αντιμετωπίζοντας αυτήν την μαύρη δεκαετία σαν να ήταν μια ακόμη ζωντανή δύναμη, παρατηρητές τόσο από την ανήσυχη αστική τάξη όσο και από την νευρωτική αριστερά επιμένουν ότι τα σκοτεινά πνεύματα του Τριάντα σηκώθηκαν από τον τάφο τους και έχουν την Δύση από τον λαιμό στην δολοφονική περίσφιγξη των χεριών τους. Βλέποντας την βρετανική έξοδο από την ΕΕ, την ευρωπαϊκή στροφή εναντίον του πολιτικού συστήματος, την άνοδο των «λαϊκίστικων» κομμάτων και το άπλωμα των επαναστάσεων με «κίτρινα γιλέκα», το σύστημα που διαμορφώνει «κοινή γνώμη» βλέπει παντού την ανάσταση του φασισμού, που ως αποφώλιο ζόμπι έρχεται να αφανίσει τους καρπούς της προόδου των τελευταίων δεκαετιών.

Αυτή η ανάλυση είναι τόσο κακή που δεν θα μπορούσε να υπάρξει χειρότερη. Το να συγκρίνεις γεγονότα του σύγχρονου πολιτικού βίου με γεγονότα του παρελθόντος είναι πάντοτε ένας ατελής τρόπος για να αντιληφθείς που πάει η πολιτική εξέλιξη, Αλλά αν πρόκειται να ψάξουμε για αναλογίες των σημερινών με γεγονότα του παρελθόντος, τότε δεν είναι με την δεκαετία του 1930 που μοιάζει και αισθάνεται παρόμοια η εποχή μας, αλλά με την δεκαετία του 1840. Ειδικότερα με το 1848. Αυτός είναι ο χρόνος όπου λαοί σε όλη την Ευρώπη εξεγέρθηκαν για ριζική πολιτική αλλαγή, αρχίζοντας από την Γαλλία και συνεχίζοντας στην Σουηδία, στην Δανία, στα γερμανικά και στα ιταλικά κράτη, στην Αυτοκρατορία των Αψβούργων και αλλού. Ήσαν επαναστάσεις δημοκρατικές, που διεκδικούσαν την καθιέρωση ή την βελτίωση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, την ελευθερία του Τύπου, την κατάργηση των παλαιών μοναρχικών κρατικών δομών και την αντικατάστασή τους από ανεξάρτητα έθνη-κράτη και δημοκρατίες.

Το 1848 συχνά αναφέρεται ως η ΄Ανοιξη των Εθνών.

Ακούγεται γνωστό; Φυσικά το 2018 δεν ήταν τόσο ταραχώδες όσο το 1848. Υπήρξαν ανατροπές μέσω κάλπης και εξεγέρσεις στους δρόμους αλλά όχι απόπειρες πραγματικής επανάστασης. Και ωστόσο η εποχή μας μοιάζει επίσης σαν ΄Ανοιξη των Εθνών. Ειδικά στην Ευρώπη. Είναι τώρα εκατομμύρια ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη που θέλουν να αποκαταστήσουν τα ιδεώδη της εθνότητας, της εθνικής κυριαρχίας και της λαϊκή δημοκρατίας, εναντίον καθεστώτων που μοιάζουν με νέο-μοναρχικές μορφές τεχνοκρατίας του 21ου Αιώνα. Η επίμονη εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» στην Γαλλία απεικονίζει καλά αυτή την πραγματικότητα. Εδώ έχουμε έναν κυβερνήτη με αυξανόμενα μοναρχικά χαρακτηριστικά – την επηρμένη, σε στυλ νεφεληγερέτη Δία, προεδρία Μακρόν- αμφισβητούμενη επί σειρά εβδομάδων από ένα λαό, που διεκδικεί μεγαλύτερη συμμετοχή στην διαμόρφωση της εθνικής πολιτικής και μεγαλύτερη εθνική ανεξαρτησία. «Μακρόν=Λουδοβίκος16ος, έγραφαν μερικά συνθήματα στους κυριαρχούμενους από κίτρινα γιλέκα δρόμους του Παρισιού. Και ξέρουμε τι συνέβη στον Λουδοβίκο τον16ο,*(αν και το 1793 δεν ήταν φυσικά το1848).

H γαλλική επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1848 –η οποία ανέτρεψε την συνταγματική μοναρχία πού είχε ιδρυθεί το 1830 και οδήγησε στην ίδρυση της 2ης Δημοκρατίας- ήταν από τα κύρια εναύσματα της λαϊκής άνοιξης που απλώθηκε σε όλη την Ευρώπη το 1848.Το ίδιο απλώνεται σήμερα το κίνημα των κίτρινων γιλέκων. Προ εβδομάδων διαδηλωτές στο Βέλγιο με κίτρινα γιλέκα προσπάθησαν να εισβάλουν στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής –γεγονός χωρίς προηγούμενο, στο οποίο χαρακτηριστικά δόθηκε ελάχιστη δημοσιότητα. Στην Ολλανδία διαδηλωτές με κίτρινα γιλέκα πρόβαλαν το αίτημα δημοψηφίσματος για την συνέχιση συμμετοχής στην ΕΕ, ενώ στην Ιταλία συγκεντρώθηκαν για να διαδηλώσουν την υποστήριξή τους στην κυβερνητική αντίσταση στις επιταγές της ΕΕ.

Αυτές οι εκλογές στην Ιταλία ήταν το κρίσιμο γεγονός του 2018. ΄Εφεραν στην εξουσία την Λέγκα και το Κίνημα 5 Αστέρων, κόμματα που μισεί το κατεστημένο της ΕΕ και που συνέτριψαν τις ψευδαισθήσεις που είχε γεννήσει σε διάφορους παρατηρητές η περσινή εκλογή του Μανουέλ Μακρόν στην Γαλλία, ότι σήμαινε το ξεθύμασμα του λαϊκιστικού κύματος στην Ευρώπη. Η Ιταλία διέψευσε αυτούς τους ευσεβείς πόθους, οι εξεγερμένοι Γάλλοι επιβεβαιώνουν την διάψευση και τοπικές και εθνικές εκλογές παντού, από την Γερμανία ως την Σουηδία προσθέτουν βάρος στο γεγονός ότι το τέλος της λαϊκιστικής εξέγερσης δεν μοιάζει να έρχεται.

Όταν είσαι στο κορύφωμα ενός συμβάντος, όταν διαβάζεις καθημερινά για τον πόλεμο των κρατούντων εναντίον της βρετανικής αποχώρησης από την ΕΕ, βλέπεις στο Ιντερνέτ εικόνες με τις φωτιές στο Παρίσι και παρακολουθείς τον πόλεμο που έχει κηρύξει η ΕΕ κατά τη εκλεγμένης κυβέρνησης της Ιταλίας, μπορεί να είναι δύσκολο να εκτιμήσεις την ιστορική σημασία αυτών των γεγονότων. Ή απλά το μέγεθός τους. ΄Ολοι μας έχουμε τόσο σκοτιστεί με αυτό το μέσα-έξω των ευρω-βρετανικών διαπραγματεύσεων (που στη πραγματικότητα δεν είναι διαπραγματεύσεις αλλά μάλλον μικρο-διαφωνίες μεταξύ του Λονδίνου και του κατεστημένου της ΕΕ για το πώς το Ναι του δημοψηφίσματος για την έξοδο μπορεί να πνιγεί στα μουλωχτά.) Βλέπουμε γραφικούς δείκτες με την κατάρρευση της δημοτικότητας των καθιερωμένων κομμάτων, ειδικότερα των σοσιαλδημοκρατικών. Μας εκπλήσσει η διάβρωση της πολιτικής της συναίνεσης, ακόμη και στην Σουηδία, την παραδοσιακά πιο συναινετική χώρα.

Αλλά είναι δύσκολο να συνθέσεις όλα αυτά σε μιαν ολοκληρωμένη εικόνα ιστορικού ρεύματος. Οφείλουμε ωστόσο να το προσπαθήσουμε, επειδή μπορούμε τότε να δούμε ότι αυτή που ζούμε είναι πράγματι μια εποχή εξέγερσης, ακόμη και χάους –αλλά ευπρόσδεκτου, καλού, καρποφόρου χάους.
Αυτό που έχουμε, σε όλη την Ευρώπη, είναι λαός που θέτει σε αμφισβήτηση το υφιστάμενο πολιτικό, ηθικό και πολιτισμικό καθεστώς. Αυτές δεν είναι απλά οικονομικές εξεγέρσεις, ακόμη και στην Γαλλία, όπου τα οικονομικά θέματα υπάρχουν ασφαλώς στο μίγμα.

Αριστεροί παρατηρητές, όταν αναγκάζονται να προβληματιστούν με το φαινόμενο της εξέγερσης, προσπάθησαν να περιορίσουν το λαϊκιστικό κίνημα στην κραυγή βοήθειας από τους «πιο αδύνατους» και τους «παρατημένους στον δρόμο». Ισχυρίζονται πως αιτία του Βrexit ήταν το αίσθημα της οικονομικής ανασφάλειας. Μια τέτοια ανάλυση ευτελίζει την λαϊκή εξέγερση. Της αφαιρεί τον γνήσια ριζοσπαστικό χαρακτήρα της συνειδητής μαχητικής αμφισβήτησης, όχι μόνο του νεοφιλελευθερισμού, που είναι το βασικό στοιχείο του σχεδίου της ΕΕ, αλλά -πολύ σημαντικότερο- των πολιτισμικών αρχών και των πολιτικών πρακτικών των νέων ηγετικών δυνάμεων (ελίτ) του 21ου Αιώνα στην Ευρώπη. Με το να λες «αυτοί οι άνθρωποι είναι φτωχοί και γι’ αυτό είναι θυμωμένοι» υποκλέπτεις από αυτούς τους πολίτες το ριζοσπαστικό τους κίνητρο.

Υπο κάποιαν έννοια το 2018 μοιάζει λιγότερο με το ίδιο το 1848 και πιο πολύ με τις δεκαετίες που προηγήθηκαν αυτού του εκρηκτικού χρόνου. Αυτές οι δεκαετίες ήταν, κατά τον ορισμό το Τρύκβε Θόλφσεν, στην μελέτη του για τον ριζοσπαστισμό της εργατικής τάξης στις παραμονές του 1848, «οι πεινασμένες δεκαετίες» – οι δεκαετίες όπου δυσφορία και ριζοσπαστισμός έβραζαν και φούσκωναν, προτού να εκραγούν σε σταθερές απαιτήσεις για Αλλαγή. Και μολονότι πολλοί άνθρωποι ήταν πολύ φτωχοί σε εκείνες τις «πεινασμένες δεκαετίες», δεν ήταν η «άμεση στέρησή τους» που τους ώθησε να οργανωθούν και να περάσουν στην δράση, γράφει ο Θόλφσεν. Το ένστικτο τους προς την εξέγερση περισσότερο χτίστηκε σε «στέρεες πνευματικές βάσεις» και εκφράζει την «άρνηση της νομιμότητας της κοινωνικής και πολιτικής τάξης».

Κάτι ανάλογο έχουμε σήμερα. Ναι ο φόρος στα καύσιμα του Μακρόν χτύπησε τους Γάλλους στην τσέπη. Ναι πολλοί Βρετανοί που ψήφισαν Brexit ήταν φτωχότεροι από τους προύχοντες υπέρ της ΕΕ. Ναι η ευρω-σκεπτικιστική ιταλική νεολαία αγωνίζεται να βρει δουλειά. Αλλά οι εξεγέρσεις τους, είτε στην κάλπη, είτε στους δρόμους, ενεργοποιούνται από κίνητρα υπέρτερα της « άμεσης στέρησης» -έχουν χτιστεί επάνω στην άρνηση της νομιμότητας της υπάρχουσας πολιτικής και πολιτισμικής τάξης.

Το Brexit αυτό αφομοίωσε: Μια μαζική ψήφος πρόκλησης κατά των τάξεων των εμπειρογνωμόνων, που επέμεναν ότι η ευρω-τεχνοκρατία είναι ο μόνος ρεαλιστικός τρόπος οργάνωσης μιας ηπείρου τόσο μεγάλης και περίπλοκης όπως η Ευρώπη. Είπαμε όχι σε αυτό. Αμφισβητήσαμε την νομιμότητα αυτής της πολιτικής ορθοδοξίας. Η Γαλλία το συνέλαβε επίσης. ΄Εχουμε λοιπόν τώρα εδώ ένα κίνημα ενάντιο στο πολιτισμικό αυτό πρότυπο, ενώ το πολιτισμικό πρότυπο εναντίον του οποίου στρέφονται τα κίτρινα γιλέκα είναι αυτό της κουλτούρας των νέων ελίτ, της γενιάς μετά το 1968.

Η νέα κουλτούρα της ιδεολογικής πολύ-πολιτισμικότητας, της τεχνοκρατικής διακυβέρνησης, του αντι-εθνο-κρατικού ελιτισμού, των περιβαλλοντικών επιταγών –αυτό είναι εναντίον του οποίου ορθώνονται τώρα -και συνειδητά μάλιστα- οι εξεγερμένοι Γάλλοι. Ορισμένοι μάλιστα κρατούσαν πλακάτ που ζητούσαν την ίδρυση 6ης Δημοκρατίας, σε σαφή αμφισβήτηση της εξαιρετικά πρόεδρο-κεντρικής και με σκιώδη βουλή (υπό Μακρόν) 5ης Δημοκρατίας, υποκείμενης επιπλέον στα δεσμά της ΕΕ.

΄Ετσι ζούμε ξανά σε «πεινασμένες δεκαετίες». Λαοί πεινασμένοι για αλλαγή, για έναν άλλο τρόπο ζωής, που επί 40 χρόνια μας λένε πως δεν υπάρχει. («Δεν υπάρχει εναλλακτική», κατά την επαίσχυντη φράση της Θάτσερ.)

Αυτά τα πεινασμένα χρόνια, από τα οποία το 2018 ήταν το πιο πεινασμένο ως τώρα, θα πρέπει να τα αποθησαυρίσουμε, να τα γιορτάσουμε και να χτίσουμε επάνω σε αυτά. Είναι ανοιχτό το ερώτημα ποιος, εάν κάποιος, θα μορφοποιήσει και θα ηγηθεί αυτής της πείνας. Η αριστερά δεν μπορεί, επειδή συντάχτηκε με τον ελιτισμό της σηπόμενης τεχνοκρατίας και βλέπει την λαϊκιστική πείνα μας σαν μια νέα μορφή φασισμού, η προσπαθεί να υποτιμήσει τον λαϊκισμό σε μια οικονομική οιμωγή, θέση που έχει την τρομερή συνέπεια να ευτελίζει και ακόμη να σκοτώνει τον πολύ περισσότερο ιστορικό και ανατρεπτικό πολιτισμικό χαρακτήρα της.

Υπάρχει ανάγκη από νέες φωνές. Αυτή η «πεινασμένη εξέγερση» είναι πράγματι λαός σε αναζήτηση φωνής: Μιας πολιτικής, ηθικής φωνής. Το 2019, πρέπει να το ελπίζουμε, φωνές θα υψωθούν από αυτήν την νέα άνοιξη των Εθνών.

—————–

*Σημείωση: Σε δύο συγκεντρώσεις κίτρινων γιλέκων σε σταυροδρόμια εθνικών δρόμων υπήρξαν αναπαραστάσεις με τον Μακρόν στην κατάληξη του Λουδοβίκου 16ου. Στην μία είχε στηθεί Γκιλοτίνα, η μηχανή αποκεφαλισμών στην γαλλική επανάσταση. Στην άλλη έγινε μακάβριος αποκεφαλισμός ομοιώματος του σημερινού Προέδρου.

Πηγή: infognomonpolitics.blogspot.com

OmegaNbc.com

* Σε περίπτωση που σε κάποιο άρθρο, εντοπίσετε λανθασμένες πληροφορίες, επικοινωνήστε μαζί μας στο email: news@OmegaNbc.com, ώστε να αποκαταστήσουμε την ορθότητα τους, παρέχοντας μας τις ανάλογες αποδείξεις.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, διορθώνει τυχόν λάθος, ή ψευδής ειδήσεις όπου τις εντοπίσει, δίνοντας ανάλογο “βάρος” στην διόρθωση τους.

*OmegaNbc.com Πρώτα έγκυρα & μετά έγκαιρα.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, αναφέρει πάντα την πηγή, από την οποία αναδημοσιεύει άρθρα η ειδήσεις.

* Το OmegaNbc.com Επιτρέπει την αναδημοσίευση, με προϋπόθεση την αναφορά της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης της ιστοσελίδας παραγωγής, https://OmegaNbc.com/

Tο OmegaNbc.com δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. 

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε,
προκλητικά, συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. 

Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει 
και το OmegaNbc.com ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.

«Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπισθώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες.» Φραγκίσκος Μαρία Αρουέ «Βολταίρος» (1694-1778).

Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus.com

Οι δυνάμεις των ΗΠΑ που βρίσκονται ανατολικά του Ευφράτη είναι σε ανταρσία.

Σύμφωνα με πληροφορίες που παρέχονται από τους τοπικούς συνεργάτες των δυνάμεων των ΗΠΑ που έχουν αναπτυχθεί στη Συρία και πιο συγκεκριμένα στην Ιεράπολη (Minbej), Αμερικανοί στρατιωτικοί φέρονται όχι μόνο να παρείχαν όπλα και εξοπλισμό που ταξινομούνται ευαίσθητα σε μαχητές του YPG χωρίς να περιμένουν τη γνωμοδότηση της ιεραρχίας τους, αλλά δήλωσαν δημοσίως ότι αντιτίθενται σε οποιαδήποτε απόσυρση που διέταξε η Ουάσινγκτον.

Μερικοί Αμερικανοί στρατιωτικοί αρνήθηκαν να «παραδοθούν στους κομμουνιστές και Ρώσους» ξεχνώντας μάλλον ότι οι περισσότεροι Κούρδοι και μη-Κούρδοι του YPG που χρησιμοποιούν και εκμεταλλεύονται είναι ανοιχτά υπέρ των θεωριών της άκρα-αριστεράς.

Στην Ουάσινγκτον, ολόκληρο το βαθύ κράτος διαμαρτύρεται ενάντια στην απόφαση του Τραμπ να αποσύρει τα στρατεύματα από τη Συρία.
Παράνομες αντίθετες διαταγές που υπεγράφησαν από τον Μάττις μεταβιβάστηκαν στην Centcom. Ο επικεφαλής των επιχειρήσεων στη Συρία δεν κρύβει τις προτιμήσεις του για τους δημοκράτες και τον θαυμασμό του για τη Χίλαρι Κλίντον. Αυτή η στάση είναι αντίθετη με το πνεύμα και τον κώδικα της αμερικανικής στρατιωτικής πειθαρχίας.

Όλες οι ενδείξεις είναι ότι οι αντίπαλοι του Τραμπ σαμποτάρουν και παρεμβαίνουν στην απόφαση του Τραμπ να τερματίσει τον πόλεμο στη Συρία.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτή την ανταρσία που δημιουργήθηκε από τους εχθρους του στα υψηλότερα επίπεδα του ομοσπονδιακού κράτους και να ανακοινώσει μια “επιβράδυνση” της απόσυρση των ΗΠΑ από τη Συρία “μέχρι να ηττηθεί η τρομοκρατία”.

Στο έδαφος, οι ανιχνευτές του συριακού στρατού που παρακολουθούν την αμερικανική βάση στο Al-Tanf επιβεβαιώνουν την παρουσία και ακόμη και την ενίσχυση των αμερικανικών δυνάμεων που εδραιώνονται σε αυτό το πολιορκημένο στρατόπεδο.

Στην Ιεράπολη (Manbij), οι δυνάμεις των ΗΠΑ εξακολουθούν να βρίσκονται στο κέντρο της κομητείας και κανένα από τα 23 στρατόπεδα που έχουν διασκορπιστεί ανατολικά του Ευφράτη δεν έχει ξεκινήσει μια καθαρά στρατιωτική αποχώρηση, επειδή οι συνοδείες που κατευθύνθηκαν προς την Τουρκία και το Ιράκ μετέφεραν μόνο προσωπικό με πολιτικά ρούχα και μη μαρκαρισμένα κουτιά με εξοπλισμό.

Είναι μια ανταρσία. Μια πρεπιέρα στην πρόσφατη ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τραμπ αντιμετώπισε μια εσωτερική Σφενδόνη αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που οι αντίπαλοί του έπαιξαν με το ηθικό των στρατευμάτων για να προκαλέσουν πραγματική ανταρσία.
Φαίνεται ότι τα φιλοισραηλινά λόμπι δεν θέλουν να σταματήσουν τη σύγκρουση στη Συρία υπό τις σημερινές συνθήκες, που θεωρούνται ως πολύ δυσμενείς για το Ισραήλ.

Ο βίαιος ανταγωνισμός που σκίζει την πολιτική τάξη των ΗΠΑ αρχίζει να εξαπλώνεται μέσα στις ένοπλες δυνάμεις.

Τα παράσιτα του βαθέως κράτους ήταν πάντα σε θέση να εκμεταλλευτούν τις διαιρέσεις, αν όχι να τις δημιουργήσουν.

Ο πόλεμος στη Συρία έγινε ο πόλεμος του Τραμπ ενάντια στους εχθρούς του.

Πηγή: strategika51 – infognomonpolitics.blogspot.com

OmegaNbc.com

* Σε περίπτωση που σε κάποιο άρθρο, εντοπίσετε λανθασμένες πληροφορίες, επικοινωνήστε μαζί μας στο email: news@OmegaNbc.com, ώστε να αποκαταστήσουμε την ορθότητα τους, παρέχοντας μας τις ανάλογες αποδείξεις.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, διορθώνει τυχόν λάθος, ή ψευδής ειδήσεις όπου τις εντοπίσει, δίνοντας ανάλογο “βάρος” στην διόρθωση τους.

*OmegaNbc.com Πρώτα έγκυρα & μετά έγκαιρα.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, αναφέρει πάντα την πηγή, από την οποία αναδημοσιεύει άρθρα η ειδήσεις.

* Το OmegaNbc.com Επιτρέπει την αναδημοσίευση, με προϋπόθεση την αναφορά της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης της ιστοσελίδας παραγωγής, https://OmegaNbc.com/

Tο OmegaNbc.com δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. 

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε,
προκλητικά, συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. 

Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει 
και το OmegaNbc.com ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.

«Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπισθώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες.» Φραγκίσκος Μαρία Αρουέ «Βολταίρος» (1694-1778).

Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus.com

Επειδή έχουν γραφτεί και ακουστεί πολλά για την απόφαση Τραμπ να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από τη Συρία, ένα από τα οποία το επιχείρημα του ίδιου του προέδρου των ΗΠΑ, ότι δηλαδή αποσύρεται από τη Συρία επειδή τα αμερικανικά στρατεύματα δεν έχουν καμία δουλειά εκεί, έρχονται οι ίδιες οι εξελίξεις να τον διαψεύσουν.

Την περασμένη Πέμπτη ο πρόεδρος των ΗΠΑ επισκέφθηκε το Ιράκ, όπου ευχήθηκε στους Αμερικανούς στρατιώτες που υπηρετούν εκεί «Καλές γιορτές και καλή χρονιά». Μάλιστα, το πρώτο «φρούτο» της πολιτικής του αναξιόπιστου συμμάχου το γεύθηκε εκεί, στο Ιράκ, όπου ο πρωθυπουργός αρνήθηκε να συναντηθεί μαζί του – απόφαση που επηρεάστηκε και από την αναξιοπιστία που επέδειξε ο Τραμπ προς τους Κούρδους συμμάχους και συμμαχητές των Αμερικανών στρατιωτών.

Όσο για τη διάψευση, αυτή ήλθε από το στόμα του ίδιου του Τραμπ, ο οποίος αυτοδιαψεύστηκε. Εκεί, στο Ιράκ, δήλωσε ότι τα στρατεύματα που υπηρετούν στη χώρα αυτή θα παραμείνουν τα επόμενα χρόνια, γιατί αυτό επιβάλλουν τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Αν λοιπόν ο πρόεδρος των ΗΠΑ έπαιρνε μια γενική απόφαση και έλεγε αποσύρω όλα τα αμερικανικά στρατεύματα από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, θα μπορούσε κανείς να κατανοήσει και την απόφαση απόσυρσης από τη Συρία. Από τη στιγμή όμως που αποφασίζει να αποσύρει τα στρατεύματα από τη Συρία και την ίδια στιγμή λέει ότι τα στρατεύματα θα παραμείνουν στο γειτονικό Ιράκ, απ’ όπου μάλιστα θα επεμβαίνουν στη Συρία όταν απαιτείται, τότε αβίαστα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η απόσυρση από τη Συρία είναι μια απόφαση που επιβλήθηκε από την Τουρκία και μόνο από αυτήν.

Πάμε τώρα στο win-win της Τουρκίας με τη Ρωσία, ή το «καζάν-καζάν», όπως λέγεται αυτό στα τουρκικά.

Μελετώντας τα δημοσιεύματα και τα άρθρα Τούρκων αρθρογράφων που κομπορημονούν για την απόφαση που επέβαλε η «Μεγάλη Τουρκία» στις ΗΠΑ, είναι φανερό ότι οι προσδοκίες τους είναι μεγάλες για την επίσκεψη της αντιπροσωπείας υψηλόβαθμων Τούρκων αξιωματούχων στη Μόσχα που είναι σε εξέλιξη την ώρα που διαβάζονται αυτές οι γραμμές. Ή μάλλον, οι προσδοκίες ήταν μεγάλες μέχρι το πρωί της Παρασκευής, όταν ο στρατός της Συρίας εισήλθε στην Ιεράπολη/Μένπετζ και ανέλαβε τον έλεγχο της πόλης και της περιφέρειας από τους Κούρδους του YPG και ακολούθησαν οι δηλώσεις Ρώσων αξιωματούχων ότι «η Ρωσία καλωσορίζει τον έλεγχο της πόλης και της περιοχής από τον στρατό της Συρίας», ενώ έγινε και μια περίεργη αναφορά για αποχώρηση της Τουρκίας από τη Συρία.

Συγκεκριμένα, βρίσκονται από χθες Σάββατο στη Μόσχα ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, ο δοικητής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν, και ο εκπρόσωπος του προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας Ιμπραήμ Καλίν, για να παρουσιάσουν τα επιχειρησιακά τους σχέδια στους Ρώσους αξιωματούχους, να ζητήσουν την άδεια να εισβάλουν στη Συρία και να ζητήσουν την άδεια χρήσης του εναέριου χώρου της Συρίας από την τουρκική πολεμική αεροπορία.

Η τουρκική αντιπροσωπεία, για να ξεπεράσει τις ρωσικές ενστάσεις, να αποτρέψει τον έλεγχο των περιοχών που κατέχουν σήμερα στρατεύματα των ΗΠΑ μαζί με τους Κούρδους του YPG και να αποσπάσει την άδεια εισβολής στη Συρία, σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν δημοσιευτεί στον τουρκικό Τύπο, αναμένεται να θέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όλα τα θέματα που έχουν ανοίξει και «τρέχουν», από τότε που η Τουρκία αποφάσισε να προσεγγίσει τη Ρωσία και να αποστρέψει το «πρόσωπό» της από τις ΗΠΑ.

Η τουρκική αντιπροσωπεία, αφού θέσει πρώτα επί τάπητος τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η ίδια από την παραμονή των Κούρδων του YPG στα εδάφη της βόρειας Συρίας, και την ενόχλησή της από τα σχέδια του Ισραήλ και της Γαλλίας για την περιοχή, για να πείσει τους αξιωματούχους της Μόσχας θα βάλει στο τραπέζι συνολικά το θέμα των ρωσοτουκρικών σχέσεων.

Δηλαδή, θα θέσουν εκβιαστικό δίλημμα στους συνομιλητές τους και θα προσπαθήσουν να αποδείξουν πόσο μεγάλη ζημιά μπορεί να πάθει η Ρωσία αν κατά κάποιον τρόπο στηρίξει τους Κούρδους του YPG και τον Άσαντ και δεν δώσει την άδεια στην Τουρκία να εισβάλει στη Συρία, κάτι που θα οδηγήσει σε σοβαρή επιδείνωση τις ρωσοτουρκικές σχέσεις.

Θα υπενθυμίσουν στους Ρώσους συνομιλητές τους ότι σε μια περίοδο που η Ρωσία έχει οικονομικά προβλήματα, η Τουρκία είναι η μοναδική πύλη εξαγωγής του ρωσικού πετρελαίου στις διεθνείς αγορές. Επίσης, θα θέσουν το θέμα του αγωγού φυσικού αερίου Turkish Stream, που είναι ζωτικής σημασίας για τη Ρωσία, του αγωγού Blue Stream που εξασφαλίζει έσοδα περίπου 20 δισ. δολαρίων ετησίως στη Ρωσία, των πυρηνικών ερογστασίων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, της προμήθειας των συστημάτων S-400, καθώς και άλλα ήσσονος σημασίας θέματα.

Επίσης, ένα θέμα που αναμένεται να τεθεί στο τραπέζι των συζητήσεων είναι το ενεργειακό της Αν. Μεσογείου, όπου η Τουρκία δεν βρήκε τη στήριξη που επιζητούσε από τις ΗΠΑ. Στο ζήτημα αυτό θα αναζητηθούν δυνατότητες συνεργασίας Τουρκίας-Ρωσίας!

Αυτά είναι τα θέματα που θα συζητηθούν, με την τουρκική πλευρά να θέτει εκβιαστικά διλήμματα στη Ρωσία αλλά και κόκκινες γραμμές, μία από τις οποίες είναι η εκδίωξη από τα εδάφη της Συρίας των Κούρδων του YPG.

Αντικειμενικός σκοπός της επίσκεψης αυτής δεν είναι η εξεύρεση λύσης, αλλά η βολιδοσκόπηση πιο πολύ της ρωσικής πλευράς, για να ακολουθήσει συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν όπου θα ληφθούν τελικές αποφάσεις.

Είναι γεγονός ότι η τουρκική διπλωματία κατέγραψε επιτυχίες, αφού κατόρθωσε να εξευτελίσει στην κυριολεξία τον πρόεδρο Τραμπ αλλά και τις ίδιες τις ΗΠΑ, καθιστώντας τες αναξιόπιστο σύμμαχο στην παγκόσμια κοινή γνώμη.

Τώρα τα ίδια, με άλλους όρους, σχεδιάζει να κάνει με τον Πούτιν και τη Ρωσία.

Θα τα καταφέρει;

Οψόμεθα.

Πηγή: pontos-news.gr

OmegaNbc.com

* Σε περίπτωση που σε κάποιο άρθρο, εντοπίσετε λανθασμένες πληροφορίες, επικοινωνήστε μαζί μας στο email: news@OmegaNbc.com, ώστε να αποκαταστήσουμε την ορθότητα τους, παρέχοντας μας τις ανάλογες αποδείξεις.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, διορθώνει τυχόν λάθος, ή ψευδής ειδήσεις όπου τις εντοπίσει, δίνοντας ανάλογο “βάρος” στην διόρθωση τους.

*OmegaNbc.com Πρώτα έγκυρα & μετά έγκαιρα.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, αναφέρει πάντα την πηγή, από την οποία αναδημοσιεύει άρθρα η ειδήσεις.

* Το OmegaNbc.com Επιτρέπει την αναδημοσίευση, με προϋπόθεση την αναφορά της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης της ιστοσελίδας παραγωγής, https://OmegaNbc.com/

Tο OmegaNbc.com δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. 

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε,
προκλητικά, συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. 

Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει 
και το OmegaNbc.com ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.

«Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπισθώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες.» Φραγκίσκος Μαρία Αρουέ «Βολταίρος» (1694-1778).

Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus.com

Ο Ελύτης, ο μεγάλος αυτός νομπελίστας, είχε δώσει μία εμβληματική ομιλία στην οποία αναφέρθηκε στην Κύπρο. Μπορεί η ομιλία αυτή να έχει ξεχαστεί αλλά όσα αναφέρει μέσα είναι πολύ σημαντικά.
Ο Νομπελίστας ποιητής, σε αυτή την ξεχασμένη ομιλία, αναφέρεται στην εμπειρία του από τους 5 μήνες που έζησε στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1970 αποδίδοντας μοναδικά την ιστορία και την παλλόμενη ταυτότητά της. Μιλάει και για τον Μακάριο, ενώ σημειώνει:

«Αλλά αυτό είναι το θαύμα. Να δυναμώνεις και να αντρειεύεσαι τότε ακριβώς που κινδυνεύεις να χάσεις αυτά που αγαπάς, όμως να ξέρεις πως είναι δικά σου, κατάδικά σου. Και να τους δίνεις την χροιά του ακατάλυτου και του αιώνιου…»
Αναλυτικά η ομιλία -που αυτές τις κρίσιμες και πάλι στιγμές όπου τίθενται και θέματα ταυτότητας και συνέχειας διαβάζεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον- έχει ως εξής:

«Με έχουν ονομάσει, κατά καιρούς, ποιητή της θάλασσας, ποιητή των νησιών και του ήλιου. Και ώς ένα σημείο είμαι. Αλλά δεν είμαι μόνο αυτό. Δεν είμαι μόνο αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς, όταν ακούει τέτοιους χαρακτηρισμούς και νομίζει ότι έχει να κάνει με εντυπώσεις και περιγραφές, με μια απλή φυσιολατρεία. Τα φυσικά στοιχεία έχουν μια δεύτερη και μια τρίτη σημασία, όπου η γλώσσα και η ιστορική μνήμη εμπλέκονται και δημιουργούν μια άλλη πραγματικότητα, για τις καθημερινές μας στιγμές ασύλληπτη. Αποτελούν, θα έλεγα, στην κλίμακα του πνεύματος, ένα αλφάβητο που με την κατάλληλη χρήση του, εξαιρετικά δύσκολη –πρέπει να το πω και αυτό αμέσως–, ξεκλειδώνει τα μυστικά και αποδίδει το μυστήριο που μας περιβάλλει, το κάνει προσιτό στην ψυχή μας. Και η ψυχή μας είναι μεγάλη υπόθεση.

Η ατομική μας ψυχή και η ομαδική. Γιατί υπάρχει και η ομαδική ψυχή, που αντιπροσωπεύει κάθε λαό στο σύνολό του και στην ιδιοτυπία του. Απ’ αυτή την άποψη ήθελα να πω λίγα πράγματα, και αν μίλησα στην αρχή για τον εαυτό μου –πράγμα που δεν το συνηθίζω– το έκανα για να φτάσω ακριβώς εκεί.

Μου δόθηκε η ευκαιρία στους πέντε μήνες που πέρασα στην Κύπρο το καλοκαίρι του ’70, να την τριγυρίσω όλη, να δω τα αρχαία της, τα Βυζαντινά της, τα σημερινά της, σε αδιάσπαστη συνέχεια, σε αδιάσπαστη ενότητα ανάμεσα τους και ανάμεσά στο τοπίο. Αυτό έχει μεγάλη σημασία. Με εντυπωσίασε και μου έδωσε μια βαθιάν ικανοποίηση, θα έλεγα μιαν επαλήθευση της ταυτότητάς μου σαν μέλους μιας κοινότητας που σαν Γένος επέτυχε πάντοτε.

Ο Ελληνισμός είναι μια κοινότητα που με ποικίλες μορφές και κάτω από ποικίλες περιστάσεις αντίξοες, δραματικές, εξοντωτικές κάποτε, κατάφερε παρ’ όλα αυτά να επιβιώσει. Δεν ξέρω αν έχουμε άλλο τέτοιο παράδειγμα στην ιστορία. Και το μόνο του όπλο, αλλά ένα όπλο μοναδικό και παντοδύναμο, εστάθηκε η γλώσσα του. Η «ελληνική λαλιά», όπως έλεγε ο Καβάφης, «ως την Βακτριανή την πήγαμε – ως τους Ινδούς».

Να γιατί είμαι υπερήφανος ασκώντας μια τέχνη που χρησιμοποιεί ακριβώς αυτό το όργανο. Και να γιατί μου έδωσε τόση ικανοποίηση η συμβίωσή μου με την πραγματικότητα της Κύπρου. Γιατί βρήκα τα «ανάλογα» της γλώσσας αυτής, έξω από κάθε ιστορική ή πολιτική σκοπιμότητα, σ’ αυτή τη «μνήμη» που την κουβαλάτε και την εξωτερικεύετε όλοι σας και που είναι μαρτυρία ενός ανεπανάληπτου πολιτισμού.

Αυτό που θαυμάζουμε στην ελληνική τέχνη της ακμής, δεν είναι αυτό που πίστεψαν οι Δυτικοί ότι συνεχίστηκε με την Αναγέννηση. Ούτε αυτό που πραγματοποιήσανε αργότερα με τα νεοκλασσικά κτίρια που κοσμούν τις πρωτεύουσές τους. Είναι μια ειδική αίσθηση για τα πράγματα και τις αναμεταξύ τους σχέσεις, που οδηγεί στην ευγένεια, είτε καταπιάνεσαι με μεγάλα είτε με ταπεινά έργα. Για την αντίληψή μου –θα μπορούσα να πω για την αντίληψη ολόκληρης της γενεάς μου– η συνέχεια του πνεύματος εκείνου πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά και μόνον από τον λαϊκό πολιτισμό.

Μια εσωτερική αυλή σπιτιού με τους ασβεστωμένους τοίχους, τα λουλούδια στους τενεκέδες, τα πέτρινα σκαλάκια, ή ένας περίβολος μοναστηριού με τα κυπαρίσσια, τη στέρνα, τις στοές και τα κελλιά, βρίσκονται πολύ πιο κοντά στην αντίληψη που έφτιαχνε τους Απόλλωνες και τις νίκες, τους Οσίους και τις Θεομήτορες, απ’ όλες τις μεγαλόπρεπες κολόνες και μετόπες των Ευρωπαϊκών Ανακτόρων.

Και αυτό συνέβη επειδή, αξεδιάλυτα συνυφασμένα, το τοπίο και η γλώσσα, επιβιώσανε μέσα στο ομαδικό υποσυνείδητο, διατηρηθήκανε μέσα στους ύμνους της Ορθοδοξίας και στα Δημοτικά Τραγούδια –το παρατηρούμε αυτό εντελώς ιδιαίτερα στην Κύπρο– και έφτασαν ώς τις μέρες μας, είτε οι καιροί ήτανε καλοί είτε χαλεποί. Τολμώ, μάλιστα, να πω ότι λειτουργήσανε πιο οργανικά και πιο έντονα στη δεύτερη περίπτωση – κάτι που γεννά την απορία των ξένων και παραμένει για την αντίληψή τους ακατανόητο.

Πολύ συχνά μου έτυχε να με ρωτήσουνε στις συνεντεύξεις: Για ποιό λόγο η ποίηση η ελληνική γυρίζει στην μοίρα του φορέα της; Καμιά σχεδόν ποίηση ξένης χώρας δεν ασχολείται με την Ιστορία και την μοίρα του λαού της. Τους απάντησα:
Επειδή ο Ελληνισμός έζησε πάντοτε κοντά στον κίνδυνο. Επειδή ό,τι κινδυνεύει, ζητάς να το διασώσεις. Επειδή νιώθουμε μόνοι. Επειδή σαν πολιτιστική μονάδα δεν έχουμε συγγενείς. Και επειδή –προσθέτω εγώ τώρα μεταξύ μας– στο βάθος μας φοβόντουσαν πάντοτε, όσο αδύναμοι και αν είμασταν. Και μας πολεμούσανε, «Πέλαγο μέγα πολεμά, βαρεί το καλυβάκι!», για να ξαναθυμηθώ τον Σολωμό. Ή μήπως αυτό δεν συμβαίνει σήμερα με την Κύπρο;

Μου επιφύλαξε η τύχη την τιμή να γνωρίσω τον Εθνάρχη Μακάριο σε μιαν από τις κορυφαίες στιγμές της δράσης του. Και την θλιβερή τιμή να παραστώ εχθές στην επιμνημόσυνη δέηση για ανάπαυση της ψυχής του. Το αγωνιστικό του σθένος, την ψυχική του αντοχή, το κάλλος του, τα αντλούσε από την μεγάλη δεξαμενή που αποτελείτε όλοι σας – ολόκληρος ο κυπριακός λαός. Για αυτό τη συνέχεια την βλέπουμε σήμερα και θα την βλέπουμε πάντοτε –αρκεί να υπάρχει ενότητα– ολοένα πιο δυνατή, πιο αποφασιστική επάνω στα δικά του βήματα.

Αλλά αυτό είναι το θαύμα. Να δυναμώνεις και να αντρειεύεσαι τότε ακριβώς που κινδυνεύεις να χάσεις αυτά που αγαπάς, όμως να ξέρεις πως είναι δικά σου, κατάδικά σου. Και να τους δίνεις την χροιά του ακατάλυτου και του αιώνιου…»

Πηγή: infognomonpolitics.blogspot.com

OmegaNbc.com

* Σε περίπτωση που σε κάποιο άρθρο, εντοπίσετε λανθασμένες πληροφορίες, επικοινωνήστε μαζί μας στο email: news@OmegaNbc.com, ώστε να αποκαταστήσουμε την ορθότητα τους, παρέχοντας μας τις ανάλογες αποδείξεις.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, διορθώνει τυχόν λάθος, ή ψευδής ειδήσεις όπου τις εντοπίσει, δίνοντας ανάλογο “βάρος” στην διόρθωση τους.

*OmegaNbc.com Πρώτα έγκυρα & μετά έγκαιρα.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, αναφέρει πάντα την πηγή, από την οποία αναδημοσιεύει άρθρα η ειδήσεις.

* Το OmegaNbc.com Επιτρέπει την αναδημοσίευση, με προϋπόθεση την αναφορά της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης της ιστοσελίδας παραγωγής, https://OmegaNbc.com/

Tο OmegaNbc.com δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. 

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε,
προκλητικά, συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. 

Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει 
και το OmegaNbc.com ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.

«Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπισθώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες.» Φραγκίσκος Μαρία Αρουέ «Βολταίρος» (1694-1778).

Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus.com

Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Από νωρίς το πρωί, η παλιά συνοικία Γκύζη [τώρα Μικρά Τίρανα] έχει γιομίσει φωνούλες αγγέλων.
Μικρών αγγέλων, που τραγουδούν τα κάλαντα.
Από τριών μέχρι το πολύ δεκατριών ετών.
Και δυστυχώς, χωρίς φτερά… 
[Ευτυχώς έχουν φτερά οι αγγέλοι που τα προστατεύουν…]

Κατηφορίζω την οδό Γκύζη – Gkyzi  την αναγράφουν οι ξενόγλωσσοι οδοδείκτες – προς τη λεωφόρο Αλεξάνδρας.
Μαύροι πουλάνε ημερολόγια στις γωνίες.
Έχουνε πάρει τα πόστα των Αλβανών, που μέχρι πρότινος ελέγχανε το υπαίθριο παραεμπόριο. Τώρα οι Αλβανοί γίνανε καταστηματάρχες, με σύζυγο, με μπε-εμ-βε και με βιβλιάριο τραπέζης.
Το μόνο που τους λείπει είναι το εξοχικό στη Λούτσα 
Τα παιδιά τους φυσικά πάνε σε σχολές καράτε και σε χοροδιδασκαλεία.
Τέτοιες ημέρες όμως δεν ξεχνούν τα κάλαντα.
Βγαίνουν όπως παλιά, μαζί με τα μαυράκια, με τα πακιστανάκια, με τα πολωνάκια, με τα μαροκινάκια, με τα αλγερινάκια και [αν βρεθεί κανένα] και με τα ελληνάκια.
Που είναι τα πιο φτωχά απ’ όλα…

Το διαβάζεις στο βλέμμα τους, το αναγνωρίζεις στα τριμμένα ρούχα τους, το καταλαβαίνεις από τα ξηλωμένα παπούτσια τους, το ακούς στις αδύναμες, ντροπαλές φωνές τους.
Βγήκαν να πουν τα κάλαντα γιατί ο μπαμπας και η μαμά δεν βρίσκουν δουλειά…
Δεν χρειάζεται να στο πουν.
Το ξέρεις εκ των προτέρων.
Γιατί, αν ο μπαμπάς και η μαμά είχαν δουλειά, θα έπαιρναν τα παιδιά τους να φύγουν μακριά από το αλβαναριό και τη μαυρίλα. Ίσως σε κάποιο προάστειο…

Κακόμοιρα Ελληνάκια…
Τα μισά σχεδόν από τα καταστήματα της οδού Γκύζη είναι αλβανομάγαζα.
Ο Αλβανός δεν δίνει δεκάρα στο Ελληνάκι…
Τα περισσότερα θα γυρίσουν πίσω στο σπίτι, με λίγα κέρματα που μάζεψαν από τους ελάχιστους εναπομείναντες Έλληνες μαγαζάτορες της παλιάς συνοικίας Γκύζη [νυν Μικρά Τίρανα]
Δεν βαριέσαι…. Κι αυτά, τέτοιες ημέρες, κάτι είναι…
Με 15 εβρόπουλα σε κέρματα, η μαμά θα αγοράσει φτερούγες κοτόπουλο, που είναι φτηνές και θα φάνε κρέας. Τα μακαρόνια, δόξα τω Θεώ, τους τα χάρισε μια γειτόνισσα.

Κι όχι βεβαια η εκκλησία.
Στις ορθόδοξες εκκλησίες της συνοικίας Γκύζη [και σας το λέω εκ πείρας] έτσι και είσαι Έλληνας, σπανίως σε βάζουν σε λίστα διανομής τροφίμων κι αυτό άμα δεχτούν την αίτηση σου, που χρειάζεται πεντακόσια χαρτιά.
Δεν περισσεύουν βλέπετε για τους Έλληνες, από αυτά που δίδονται κατά προτεραιότητα στο αλβαναριό, στους γύφτους [ρομά τους λέγουν οι ξενέρωτοι] στους μαύρους και στους λοιπούς αναξιοπαθούτες.
Κι επιμένω…
Μιλάω εξ προσωπικής πείρας.

Γωνία Γκυζη και Μομφεράτου, κοντοστέκομαι.
Εκεί ήταν το μαγαζάκι μου. Βιβλιοχαρτοπωλείο: “Το Βιβλιόσπιτο”.
Είκοσι χρόνια δουλειάς και ονείρου, που πήγαν χαμένα. Το έκλεισα, για να γλιτώσω την εφορία, το ταμείο, τη ΔΕΗ, το λάδωμα, τον χαφιέ, τα χρέη, την απόγνωση, το διαρκές κυνηγητό του κατοχικού κράτους.
Πριν όμως το κλείσω, τέτοιες ημέρες στο μαγαζάκι μου γίνονταν πανζουρλισμός.
Σειρά τα μικρά αγγελάκια, με τα τρίγωνα στα άπτερα χέρια τους.
Να μου πουν τα κάλαντα.
Το ένα έμπαινε, το άλλο έβγαινε.
Και όλα κάτι είχαν λαμβάνειν.
Αφού είχα πιστώσει κονδύλια. Πενήντα εβρόπουλα την παραμονη των Χριστουγέννων, πενήντα την παραμονη της Πρωτοχρονιάς και τριάντα την παραμονή των φώτων. Συν τις καραμέλες.

Έξοδα Απτέρων Αγγέλων. Έτσι τα αποκαλούσα…

Και μιλάμε, το πενηντάρικο έφευγε με εικοσαράκια. Δυο καραμέλες και ένα εικοσαράκι το κεφάλι.
Καταλαβαίνετε τώρα για πόσα κεφαλάκια συζητάμε, όταν εικοσαράκι-εικοσαράκι, τέλειωνε το πενηντάρικο!
Και μην νομίζετε ότι έκαμα διάκριση ράτσας, φύλου, γλώσσας, εθνικότητας ή ότι άλλο, ως καλός φασίστας, που είμαι.
Όχι, διόλου.
Ήταν οι μόνες μέρες του χρόνου, που δεχόμουνα λαθροαγελάκια.

Θα μου πεις – προδοσία κι άδικο στις ίδιες σου τις ιδέες.
Ναι, το ομολογώ. Αλλά πως να σου πάει η καρδιά ρε πούστη μου, να βάνεις στη ζυγαριά της Δικαιοσύνης, ένα παιδί που ακόμα δεν έμαθε τι παναπεί δίκιο και τι άδικο;
Και τα έδινα κανονικά. Εικοσαράκι και καραμέλα, χωρίς σύνορα. Στο κάτω-κάτω αγγελάκια ήντουσαν, ας πούμε ότι στους ουρανους αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να μην διαθέτουν σύνορα… 

Κι ας είμαστε οι επί γης, φασίστες
Έχουμε τόσους και τόσους λαθροεισβολείς να πολεμήσουμε, που δεν βλάπτει να κάνουμε σκόντο στην αθωότητα…    

Και κοντοστέκομαι που λες, έξω από το παλιό μου μαγαζάκι [τώρα έχει γίνει ρουχάδικο, με ρούχα εισαγωγής από Τουρκία!]
Και βλέπω να περνάνε μπροστά μου τα τριγωνάκια αλλά ελάχιστα να τολμούν να μπουν στο τουρκορουχάδικο. Φαίνεται θα τον έχουν μάθει από προηγούμενες χρονιές τι τσιφούτης είναι και τον αποφεύγουν.
Που, οι δικές μου εποχές, που περίμεναν απόξω, να βγουν οι απο μέσα με τις καραμέλες και το εικοσαράκι, για να μπουκάρουν οι επόμενοι…

Και με πιάνει ένα παράπονο, ρε παιδιά… Μα τι παράπονο. Έτοιμος ήμουν να λυγίσω, μπροστά στα πιτσιρίκια. Ειλικρινά σας μιλώ, μου ανέβηκε κόμπος το δάκρυ ως τα μάτια…

Που ναι μωρέ το μαγαζάκι μου, που ερχόντουσαν οι κουλτουριάρες της γειτονιάς, να κάνουμε συζήτηση περί το: “Όταν έκλαψε ο Νίτσε…”
Ή για τον “Κήπο του Επίκουρου”
Ή περί του Σοπενάουερ…
Τίποτα! Πάνε και τελείωσαν όλα αυτά. Όπως τελείωσε και η συνοικία Γκύζη. Όπως τελείωσαν και τα όνειρα μου…
Τώρα όλες αυτές οι βιβλιοφάγες, που αποτελούσαν και τον βασικό κορμό της πελατείας μου, έχουν μετακομίσει σε κάποια προάστεια. Κι από αυτές που έμειναν, οι περισσότερες είναι τόσο φτωχές, που δεν ξέρουν αν το βράδυ θα έχουν φως στο σπιτι ή θα τους το έχει κόψει η ΔΕΗ.
Τι βιβλια να αγοράσουν και με τι κέφι να ανοίξουν κουβέντα για τον Γιάλομ;

Κι όπως κοιτάζω ένα-ένα αυτά τα αθώα τριγωνάκια, που αναζητούν λίγα κέρματα ουρανό, μέσα σε τόση λάσπη, με πιάνει μια ακατάσχετη επιθυμία να ξανακουσω να μου πούνε τα κάλαντα…
Κι ας μην έχω πια μαγαζί.
Κι ας μην έχω πια μέλλον στην παλιά μου γειτονιά.
Κι ας μην αντέχω να με προσπερνάνε οι καιροί, ξένος μέσα στην ίδια μου τη χώρα, μέσα στην ίδια μου τη γειτονιά…  
Έχω όμως ακόμα καρδιά για να σκύψει και να ακούσει το “αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά”

Βάνω που λέτε μπροστά και κυαλάρω φατσούλες.
Ετσι, μοναχός μου μέσα στον δρόμο. Ένα δρόμο που τον βάδιζα κάθε μέρα, επί πενήντα και πλέον χρόνια και που νόμιζα ότι ήταν δικός μου.
Έναν δρόμο από τον οποίο εξορίστηκα…
Κι αφού ζυγίζω και προσμετρώ μουτράκια, διαλέγω το πιο ασχημούλι. Το πιο αχαμνό. Το πιο δειλό. Αυτό ακριβώς που δεν θα διάλεγε κανένας για να του τα πει.
Ένα κοριτσάκι λιγνό, διστακτικό, με σχεδόν διαλυμένα σπορτεξάκια και μια τρύπα στη δεξιά κάλτσα, μεγάλη σαν το σκουλαρίκι του συντρόφου Κυρίτση…
– Σταμάτα και πες τα μου   

Η μικρή αρχίζει το τραγούδι, χωρίς να σηκώσει το βλέμμα της να με δει.
Και να πάλι που ηχεί στην ψυχή μου αυτό το ευλογημένο “αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά κι αρχή καλός μας χρόνος”
Και από στόμα μικρής Ελληνίδας μάλιστα!
Λες και το ξερα, ότι αυτό το ασχημομούρικο, το απομονωμένο, το εξόριστο [σαν εμένα] αγγελάκι, θα ήταν η εξαίρεση. Θα ηταν ίσως το μοναδικό Ελληνάκι, ανάμεσα στις φυλές του Φαραώ.
[Ακόμα κι εδώ, ρατσιστής είμαι ρε πούστη μου – και καλά κάμω]

Την κόβω προτού τελειώσει το τραγούδι
– Να΄σαι καλά… και του χρόνου να μου τα ξαναπείς…
Και της δίνω ένα ολόκληρο πεντάευρο.
Η μικρή σηκώνει τότε το βλέμμα της και με κοιτάζει. Μετά κοιτάζει το 5ευρο αλλα δεν τολμαει να απλωσει το χερι της να το παρει. Νομιζει οτι θα της ζητησω ρεστα..
– Δεν εχω να σας δωσω ρεστα κυριε…
– Δεν θελω ρεστα…
Της βάζω το πεντάευρο στη χούφτα και φεύγω, ανοίγοντας το βήμα.

Μακάρι να χα εβρόπουλα, ρε γαμωτο να χόρταινα όλα αυτά τα αγγελάκια.
Πως ήτανε ρε παιδί μου, σε κείνη την αλησμόνητη ταινία. Το “Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο”, όπου ο Αυλωνίτης και ο Φωτόπουλος ζήτησαν την αμοιβή τους σε μεταλλικά τάλλαρα. Και μετά έκαναν ταλληροντουζ, σαν τον Σκρουτζ Μακ Ντακ.

Και τα μετράγανε από τον ήχο, όταν έσκαγαν ένα-ένα, στη στοίβα…
Γκλαν… Γκλαν… Γκλαν…
Έτσι!
Να είχα ένα πιθάρι γιομάτο εβρόπουλα. Κι όπως περνάνε δίπλα μου τα τριγωνάκια, να τους τα σκάω στα χωρίς φτερά χέρια τους.
Γκλαν… Γκλαν… Γκλαν…

Αλλα ακόμα κι αν είχα ένα ολόκληρο πιθαρι ταλαρα, παλι δε θα εφταναν για να γιατρέψω όλη αυτή τη φτώχεια, όλον αυτόν τον πόνο, όλη αυτή την απελπισία που βλέπω γύρω μου.
Το πολύ να μου έφταναν να δώσω λίγη χαρά στην παλια συνοικία Γκύζη και λίγο από Αμπελοκήπους.
Και μέχρι εκεί.
Είναι τόσο μεγάλος ο ανθρώπινος πόνος, που όση κι αν είναι η δικια σου αγαπη, την ξεπερνάει…
Δυστυχώς!

Κι έτσι, χωρίς πιθάρι με τάλαρα, χωρίς μαγαζί, χωρίς πατρίδα, χωρίς πίστη και χωρίς μέλλον, μοναχά με το “αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά” μιας ασχημούτσικης και άπτερης ελληνοπούλας, αποτραβιέμαι σε μια γωνιά, κάπως απόμερη και παλεύω με το Εγώ μου, να κρατηθώ, να μην με πάρουν τα κλάματα.
Μάταιος κόπος.
Τα πόδια μου ίσα που με βαστάνε…
Και με πιάνει ρε παιδιά, ένα παράπονο… Κι ένα κλάμα… Να, στο σταυρό που σας κάνω… Να κλαίω με δάκρυα και με λυγμούς, όπως δεν είχα κλάψει ούτε σαν ήμουνα παιδί…

Έκλαψα για όλες τις διαψεύσεις μου, έκλαψα για τα χαμένα μου χρόνια, έκλαψα για τη ζωή μου, που την έβανε πλέον στο σημάδι ο Χάρος, έκλαψα για την Παναγιά, που με βοήθησε να μην πιω ακόμα το πικρό ποτήρι της αρρώστιας μου, έκλαψα για το μαγαζί μου, έκλαψα για τα βιβλία μου, έκλαψα για τη γειτονιά μου, έκλαψα για την πατρίδα μας που χάνεται, έκλαψα για το παρελθόν μας που λησμονιέται, έκλαψα για τη Μακεδονία μας, έκλαψα για όλα αυτά, συλλογικά και ατομικά, που μια αφελέστατη νιότη με έκανε να πιστέψω πως δικαιούμαι και δικαιούμαστε, έκλαψα για τον ελαιώνα του Βοτανικού, όπου θα χτιστεί το τέμενος, έκλαψα για τα αρχαία μάρμαρα, που τα φτύνουν βρίζοντας ξένοι εισβολείς, έκλαψα για όλους μας και για εμένα.

Ποιος;
Εγώ ο φασίστας. Που έχω μάθει να είμαι σκληρός, πρώτα στον εαυτό μου και ύστερα απέναντι στους άλλους.

Πάλι καλά που φόραγα ένα φουτεράκι με κουκούλα.
Κατέβασα την κουκούλα, να μην με βλέπει ο κόσμος και με λυπάται… Κοτζάμ άντρας και δη κωλοφασίστας, να κλαίει σαν κοπελούδα…
Τι να σας πω;
Ντρέπομαι πιο πολύ κι απο σας, που με ακούτε…
Είδατε όμως πόσους λόγους έχει να κλάψει ένας φασίστας;

Τέλος πάντων, ντροπή – ξεντροπή, αλάφρυνε η ψυχή μου. Κι αφού έκλαψα όπως δεν είχα κλάψει χρόνια τώρα, συμμάζεψα τις μνήμες μου, ξεβίδωσα τον ουρανό μου, πακετάρισα τη συνείδηση μου, έβανα στην τσέπη λιγη Ελλάδα που μου απόμεινε, τύλιξα προσεκτικά κάτι λίγα χαρτονομίσματα σε ελπίδα που μου περίσσεψαν και έκαμα τον σταυρό μου.
Δόξα τω Θεώ, ξανάκουσα κάλαντα.
Τώρα μου μένει να συνεχίσω τον Δρόμο. Κι όπου με βγάλει. Κι όπου μας βγάλει…
Άειντε και καλή χρονιά…

Πηγή: panusis.blogspot.com

OmegaNbc.com

* Σε περίπτωση που σε κάποιο άρθρο, εντοπίσετε λανθασμένες πληροφορίες, επικοινωνήστε μαζί μας στο email: news@OmegaNbc.com, ώστε να αποκαταστήσουμε την ορθότητα τους, παρέχοντας μας τις ανάλογες αποδείξεις.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, διορθώνει τυχόν λάθος, ή ψευδής ειδήσεις όπου τις εντοπίσει, δίνοντας ανάλογο “βάρος” στην διόρθωση τους.

*OmegaNbc.com Πρώτα έγκυρα & μετά έγκαιρα.

*Το OmegaNbc.com σε αντίθεση με άλλα ΜΜΕ, αναφέρει πάντα την πηγή, από την οποία αναδημοσιεύει άρθρα η ειδήσεις.

* Το OmegaNbc.com Επιτρέπει την αναδημοσίευση, με προϋπόθεση την αναφορά της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης της ιστοσελίδας παραγωγής, https://OmegaNbc.com/

Tο OmegaNbc.com δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο. 

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. 

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε,
προκλητικά, συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. 

Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει 
και το OmegaNbc.com ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.

«Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπισθώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες.» Φραγκίσκος Μαρία Αρουέ «Βολταίρος» (1694-1778).

Δικαίωμα συμμετοχής στη συζήτηση έχουν μόνο όσοι έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία disqus.com